Reisverslagen, zondag 15 maart 2020


Openingsrit 15 maart 2020

Het was een mooie maar frisse lentedag, dus tijd om het paard even van stal te halen. Anders dan anders dit maal in verschillende groepen op verschillende locaties verzamelen ivm met het Corona virus. Verzamelen bij Gerard en Ellen, na een heerlijk bakje koffie of thee, maar vlug naar buiten.

Opkomst: 11 motoren dus besloten om de groep te verdelen. Iedereen heeft er aan gedacht om voldoende voorzorgsmaatregelen te nemen. Beschermende kleding, handschoenen en een mondkapje in vorm van een helm. Nou daar gaan we, Jeroen voorop gevolgd door Boyke,ikzelf, en dan Joost met een gepaste afstand van 1,5 meter natuurlijk. Na enkele mooie maar frisse kilometers stopt Jeroen voor een grote sloot, waar wij het allemaal fris hadden begint jeroen het al weer warm te krijgen als het pondje nadert. Vlug maar even een plasje voor de zenuwen.

Nadat de kapitein ons weer veilig heeft overgevaren vervolgen we onze route, met flink de VAARt erin komen we alweer bij pondje 2 aan. Dit maal is onze voorrijder er al meer gerust op. Toen we weer aan de andere kant van het water waren volgde er een paar mooie bochtjes langs water en weide. Aangekomen op een mooi dijkje dus het gas maar weer lekker open. Jeroen en Boyke verdwijnen in de verte. Als ik netjes met 60 km/ph de bochten neem komt Joost steeds dichterbij in begint al in mijn nek te hijgen gevolgd door onze vrienden in het blauw. Met gepaste afstand van 1,5 meter natuurlijk. Nadat ze in de gaten kregen dat er bij ons niks te halen viel draaiden ze weer af. Van een kale kip kunde immers niks meer plukken. We vervolgen onze reis

Na ruim 120km eindelijk tijd voor een bak koffie een groot stuk gebak natuurlijk. 2 bakken op en weer opgewarmd vlug maar weer op pad. Pondje 3 dit maal vol trots en zelfvertrouwen rijd Jeroen als eerste de boot op. Om er vervolgens ook weer als 1e af te rijden. We komen nogmaals over een dijk , vlug een keer goed rondgekeken dit maal geen blauw te zien dus lekker vlot door de bochten. In de verte zien we een paar fietsers aankomen toen ze wat dichterbij kwamen laten we zeggen op 500meter herkende ze ons meteen. Ze stonden met 2 handen te zwaaien en te roepen. Zo galant als we zijn vrolijk teruggezwaaid natuurlijk.

Toen we na een kleine 225km weer in het mooie Olland aankwamen gestopt bij cafe D’n Toel. Niet veel later arriveert de groep van Gerard. Nog even wat nagebuurt en nadat we al onze spectaculaire verhalen verteld hadden zegt Jack heel droog: Dat is nog niks…Tot wij bij het eerste pond aan kwamen zijn we constant gevolgd door de politie, maar toen draaide Joep af.

Gerard en Ellen bedankt voor de koffie, Albert bedankt voor de mooie route en Albert bedankt dat je Jeroen van zijn watervrees hebt afgeholpen. Ik hoor Jeroen nog zeggen: het mag gerust een pondje meer zijn.

Jordy