Reisverslagen, Lange Aojemrit 2 september 2012


 

Rond 08.30 verzameld bij de Dorps en precies om 09.00 in Zijtaart bij de plaatselijke MC ingeschreven voor de rit. Prachtige dag, zon, niet te koud niet te warm. Niets stond een prachtige rit in de weg. Dat wil zeggen: totdat de Penningmeester beleefd doch dringend mij verzocht een verslag van deze rit te maken. Daar had ik even geen rekening mee gehouden. Logisch dat iedereen een keer aan de beurt kom en ik dus ook. Maar ik heb het geheugen van een garnaal. En zeker tijdens motorrijden. Heb toch een al een zwik motorvakanties achter de rug, maar als iemand dan vroeg hoe het was geweest, waar we hadden gereden en wat we hadden gezien, dan kwam ik meestal niet verder dan “keigaaf, Italie (of vul maar een bestemming in), niet zoveel vooral wegen en campings”. Voor een ritverslag moet je dus vooral niet je verstand thuislaten in het vriesvak naast de vissticks (wat ik meestal dus wel doe). Nadat de koffie weg gegoten was, gingen we op dus op weg. Mooi groepje van 6 man. Mari’s navigatie had de avond ervoor waarschijnlijk een verjaardag of zoiets gehad, want al in Erp reden we een nieuwbouwwijk in die we alleen via een fietspad konden verlaten. Even later in Boekel was het wederom prijs, maar via een betonnen rand kwamen we toch weer op de juiste weg terecht. Daarna verliep de rit volgens het boekje, wat me iedere keer weer verrast bij Mari: hoe krijgt hij het voor elkaar met zo’n zwart vizier iets te zien, laat staan op zo’n klein k*tschermpje? Iets later aangelegd in ik meen Etten (of was het nou Terborg?) voor een koffie met gebak. Voor ons hadden leden van Zijtaart alle appelgebak opgegeten dus bleef er voor ons alleen 2 stukken abrikozenvlaai over en een aantal, hoe zal ik het eens noemen, mega stukken chocoladebol achtig iets met veul slagroom. Dat was dus niet moeilijk kiezen……En ook nog een borrel bij de koffie. Daarna groepsindeling aangepast en (weer) richting Duitsland. Geen idee waar we precies geweest zijn, maar het weer bleef uitstekend, de omgeving prachtig en de wegen saai (als in weinig sturen). Mari bleek naar eigen zeggen gelijk een stuk sneller op zijn nieuwe Fazer (laten we dat vooral testen bij het volgende motorweekend), Jacks Virago plofte vrolijk bij het afremmen, Ad zijn Honda gaf geen krimp, Jos’ TDM bleek dorstig naar zowel benzine als olie (maar is volgens Jos goed te behandelen tijdens de volgende beurt) , Pieters Harley niet alleen imposant (1800cc) maar ook zuinig en de Duc ging over de ton deze rit. Alles ging goed. En het hoogtepunt moest nog komen. Een culinair hoogtepunt wel te verstaan. Aangezien er in de weide omtrek van, uhh Duitsland, geen terras of zo te vinden was kwamen uiteindelijk uit bij een kermis. Eentje met een frietkraam en een biertent. Met piepende banden gestopt dus, want we hadden trek. Inmiddels was duidelijk geworden dat we niet de enigen waren die op dit smulparadijs af waren gekomen. Al eerder had de groep van Gerard, Ellen, Jos, Mari, en anderen, hier ook aangelegd. Jammer was dat de uitbater van het frietkot niet heel stressbestendig bleek. Hij voelde zich duidelijk overvallen door een hele motorclub van maar liefst 6 man. Als gevolg kon hij nog maar 1 bestelling tegelijk aan. Om er toch nog een klein beetje de vaart erin te houden iedereen dus hetzelfde besteld: curry wurst mit pommes. Dat ging goed totdat Jack iets anders wilde: currywurst zonder pommes; dat was teveel van het goed voor de man. Van schrik knipte hij de currywurst met een schaar in stukken! Daarna in 1 keer terug naar huis. Slotsom: leuke rit door een prachtige omgeving, maar aan sturen zat er niet veel in. Dat vond ik dan toch jammer. Langs de andere kant: met zoveel verschillende motoren in de groep hebben we toch allemaal een prima dag gehad.

Jan Van Wemmenhove