Verslag rit zondag 1 oktober 2017


 

We hadden er zin in, motorrijden, vlug een boterham samen met ons Ellen en dan naar de Dorps. We wisten al dat Mari en Henny niet mee gingen, Mari had een paar gebroken ribben over gehouden aan Olland kermis en zelfs voor hem is motor rijden dan toch te gek.

Bij de dorps aangekomen zag ik al dat Albert er wel was en Tonnie niet. Dat viel goed uit deze keer want Tonnie is voor gelijke kansen. Die staat altijd trots op en na een korte toespraak krijgt dan iedereen de kans om een stukje te schrijven. Dan valt het niet mee om de eerste te zijn en als er dan 25 fanatieke leden zijn moeten er toch 24 enigszins teleurgesteld aan de rit beginnen. Maar Albert is niet zo voor gelijke kansen dus ging ik langs hem zitten en vroeg, nadat ik hem koffie had aangeboden of ik het ritverslag mocht schrijven deze keer. En dat mocht, gelukkig. Toen ik daar zeker van was durfde ik pas te vragen waar Tonnie was. Maar als die veel jonge honden heeft of veel koppijn dan rijdt hij niet mee. Van die jonge honden kan ik wel begrijpen, want hij heeft van die grote honden en die krijgen veel jongen. Maar dat van die koppijn snap ik niet zo goed, waar laat hij die dan? Albert zat nog wat bedenkelijk te kijken, hij wist namelijk niet zo goed met wie hij mee zou rijden. De keuze was reuze: de groep van Mari van Weert, onze groep of opperde ik, misschien de groep van Martien de Haan, maar nee, daar schrok hij een beetje van, daar ging hij niet mee rijden. Ik zeg nog, kun je gerust maar dan moet je er wel achter blijven. Uiteindelijk is ie maar met Ad Vogels en de gebroeders van Rooij mee gegaan. Voor ons was Mari van Weert al weg, dus toen wij gingen zat alleen de groep van Martien de Haan er nog, maar die halen dat door de dag heen wel in. Als je zo kort na elkaar start dan merk je dat iedereen de zelfde rit krijgt maar toch anders navigeert, dus de voorste is de enige die denkt dat ie goed gaat.

Al snel reden we samen met de groep van Albert en zijn we gestopt bij een cafeetje om iets te eten. Je kon er wel eten maar ze hadden geen kaart, je kon wel kiezen: soep, tostie of een kaasplankje, of alle drie als ze genoeg had. We hadden nog maar net besteld of de groep van Mari kwam zich ook te goed doen aan al dat lekkers. Martien de Haan had teveel haast en reed door, die wil er niet zo vaak van af. Omdat een goede rit variatie biedt mochten we ook een zandpad doorkruisen, modderpad klopte eigenlijk beter na al die regen. We reden er dan ook allemaal in of het niks was maar hij was toch nog slechter dan we dachten. Ons Ellen heeft nog nooit zo makkelijk met haar voeten aan de grond gekund. Het leek wel alsof we aan het crossen waren, tot de knieën door het slijk. Maar eerlijk is eerlijk, we waren allemaal blij dat we weer heel bij de harde weg aankwamen en de weg rit weer konden vervolgen.

Daarna kwamen we via Mariahout en het Everse over de A50 heen en het Sterrebos op, maar geloof het of niet weer reed daar Martien de Haan. En we weten, Martien is net Max Verstappen, die maakt zich breed op de weg. Daar wil ik trouwens nog iets over kwijt, ons Ellen en Maria Termeer zijn getuigen. s`Zondags met het motorweekend stonden we nog even te buurten binnen toen Martien met een vork de binnenkant van zijn helm weg aan het steken was. In 4 dagen tijd waren zijn oren zoveel verder uit elkaar komen staan dat ie hem niet meer op kon krijgen. Als ie ooit 14 dagen gaat komt ie met een zijspan terug. Maar om er niet langs te hoeven hebben wij de Damianenweg genomen en zijn zo naar Olland gereden.

Na nog even wat gedronken te hebben bij de Dorps zijn we weer richting huis gegaan. Mooi dagje geweest.

Tot de volgende keer, Gerard van Gils.