Reisverslagen, openrit 4 mei 2014


 

Eindelijk een open rit zonder regen en met een goede opkomst. 75 deelnemers: 29 eigen leden, 40 SMC leden, 6 van nog verder weg. Nou zijn motorrijders over het algemeen vrij luidruchtige wezens die er niet van houden om stil te zijn. Toch is er een manier om alle 29 eigen leden stil te krijgen, dan sta je gewoon op en vraag je: wie schrijft vandaag het ritverslag? En dan valt er toch even een stilte. Het is natuurlijk niet dat ze dat niet willen doen, alleen niet vandaag. Dus zit er niks anders op dan dat ik het zelf doe, had ik er maar niet over moeten beginnen, eigen schuld. Wij hebben met onze groep de korte route gereden omdat er enkelen waren die naar de derby, Boskant-Olland wilden gaan kijken. Met zijn vijven hebben wij de route gereden, ons Ellen, Tonnie, Joost, Kees en ikzelf. Tijdens de rit heeft iedereen op zijn eigen manier genoten. Je kon van de wegen, de fietsers, de wandelaars maar natuurlijk ook van de natuur genieten, net wat je wilde, maar wel vlug. Omdat wij de korte route namen en graag op tijd afstappen zaten we in een mum van tijd in Duitsland aan de koffie bij een ouderwetse boerderij met een winkeltje er bij. De koffiepot stond buiten, zelfbediening, wilde je een koek, die stonden ook klaar. Stonden er waarschijnlijk al enkele weken maar voor 1 enkele euro kun je ook niet alles verwachten. Die koeken dat was nou ook weer niet zo erg want als je je hand liet zakken dan was daar de hond en die vorderde de koek dan weer terug, echt Duits. Zo `s zondagsmorgens wil iedereen ook nog even naar de wc voordat we weer op onze motor stappen en dat mocht daar ook nog wel even. Een badkamer met wc was beschikbaar, gemaakt in een kast, voorheen meterkast, achteruit erin en vooruit eruit of vooruit erin en achteruit eruit was de beste methode, draaien was alleen voor de kleinste mogelijk. Ikzelf ging als laatste en daar heb ik meteen weer iets van geleerd, en wel, ga nooit na Kees naar de wc. D`n houtwurm lag nog kapot op de grond, je kunt het geloven of niet maar geloof maar dat ik het kort gehouden heb. Eenmaal buiten stond ons nog een verassing te wachten, Tonnie zijn anders zo trouwe Suzuki liet hem nu in de steek. En eigenlijk stelt het niets voor om een motor aan te duwen, toch wordt dat anders met Tonnie erop. Als dan ook de weg nog een beetje oploopt en Tonnie de eerste 50 meter nog even voorgloeit, dan snap je het wel. Maar toen ie de sleutel goed had zitten deed ie het meteen en zijn wij vermoeid onze eigen motoren maar op gaan zoeken. Vooruit maar, je moet toch iets voor elkaar over hebben, toch. Allemaal weer startklaar zijn we vol goede moed aan de tweede helft begonnen, we hadden geen tijd meer te verspelen want ook de voetbal klok tikte door. Onderweg hebben we weer snel van alle mooie dingen kunnen genieten. Een goed uur later waren we weer bij de Dorps, hebben nog wat gedronken en toen naar huis.

Gerard van Gils.

PS. Erik de Bie wilde liever met een andere groep meerijden, hoogstwaarschijnlijk nog korstjes in zijn neus.