Reisverslagen, motorweekend 2014 groep Herwin


Hallo beste motorvrienden.

Als jullie dat tenminste nog met mij willen zijn na dit geweldige weekend. Vrijdagmorgen bij de Dorpsherberg verzamelen. We werden bij Bert goed ontvangen met lekkere koffie. We kwamen binnen en zeiden tegen elkaar wauw, Bert had van de kroeg een darkroom gemaakt. Wij denken i.v.m. rellen misschien. Van de Bandito’s, No Surrender of de Hells Angels. Nee hoor het was ook niet voor MC Olland maar gewoon voor de WK. Ongeveer om 9.00 uur vertrokken we. Het begon al met Tonnie Voets, die doet er alles aan om toch weer in het boekje te komen. Na een goed half uur te hebben gereden hield de motor van Tonnie er mee op. Gerard en ik stoppen. “Ja” zei Tonnie “die krijg ik niet meer aan de gang, ik bel onze Gerbe wel die komt mijn motor wel halen en dan huur ik er bij d’n Huib wel een en kom ik wel na”. Volgens ons kon hij nog wel rijden maar wil hij ook een BMW, net als de rest van het bestuur. Verder is alles goed verlopen. We kwamen rond de klok van 6 uur aan waar Tonnie al vol trots op ons stond te wachten om zijn nieuwe (gehuurde) motor te laten zien. We ,moesten haasten want om 7 uur stond het eten op tafel en daar roepen ze ook maar een keer net als thuis. Het eten was goed ‘s avonds nog buiten gezeten maar het was wel koud aan het worden. Gonny wilde ook op de bank zitten maar er was eigenlijk geen plaats meer. Gonny kennende wringt ze d’r eigen er wel tussen. Een zetje en ze lag op de grond en toen moest ze weer overeind worden getrokken. Mieke bood haar de helpende hand en zei “kom er maar bij”. Naar binnen gegaan en nog wat pilsjes en wijntjes genuttigd en toen naar bed. De volgende dag om 9.30 vertrokken we weer voor een mooie route. Theo en Jack gingen die dag met een andere groep mee. Reden: we gingen te snel voor hun. Ja en je moet niet boven je kunnen gaan rijden. De volgende dag wilde Theo toch weer graag met ons mee. Met de woorden: “ ik heb gister in die andere groep wat ervaring op gedaan en kan nu wel met jullie mee”. Hij was meer dan welkom .We hadden een mooie route, moesten wel wat om rijden voor sigaretten. Die zijn daar goedkoper. Ach ja als er maar rook uit komt, toch? We kwamen bij een soort van grindbak aan. Waar Gonny niet doorheen durfde te rijden. Ja vorig jaar is ze in zulke grind gevallen. Marga zou het wel voor haar doen. Marga moest eerst haar motor erdoor rijden en kwam te voet op een draf terug terwijl Gonny afstapte, de motor liet lopen en gewoon op d’r gemak aan liep. Toen konden we weer allemaal verder. Er waren hardlopers op een parcours aan het lopen. En er stond een man een beetje boos op ons te worden. die dacht dat we ook in het parcours wilden rijden. Jos had hem even uitgelegd dat we alleen maar even wilden draaien. dus weer verder. bij de koffie stop wilde we een koekje bij de koffie, die misten we. Gonny zou het in haar beste Duits vragen, dat ging zo: “kanne zie koeke vor koeke”. Ja dat kan ze wel ha ha. Na een mooie rit zijn we weer bij het hotel aangekomen en stond er al een lekker biertje op ons te wachten en hebben we weer heerlijk gegeten. ’s avonds moest Duitsland tegen Ghana voetballen. Met veel mensen van mc Olland hebben we de wedstrijd gekeken, samen met een stel Duitsers. we riepen hard als Ghana scoorde. Dan kwam Jozef met de wijsvinger naar Gonny en mij met de woorden “pas maar op! morgen vroeg geen fruhstuck voor jullie samen”. Ik zeg “Gonny als we op weekend zijn en er is voetbal, is het altijd wat met ons ha ha”. Maar als Duitsland scoorde riepen we net zo hard dus was het leuk om voetbal te kijken ook als je er geen verstand van hebt. De volgende dag hebben we lekker ontbeten en alles ingepakt. (behalve mijn vest die nog na komt met de post als het goed is) We hebben de tassen bij Maria en Nol Pluk in de bus gezet en zij hebben die weer netjes in Olland afgezet (Maria en Nol! nog kei bedankt.). Toe kon de reis naar huis weer beginnen. Rond de klok van 9 uur vertrokken we weer. Theo Meijs sloot zich weer bij ons aan en het was mooi weer. Even stoppen voor koffie. Theo had van Wilma geld meegekregen en hij moest alles opmaken dus we liepen de trap op en Theo gooide alvast wat geld door een spleet van de vlonder. Iemand zei “Theo toch”. Hij zei “ja dat moet, anders heb ik te veel over en mag ik niet meer mee, ik moest van ons Wilma alles opmaken”. Na de pauze weer op weg. Op de route die Herwin reed, kwamen we op een landweg die naar boven liep maar die ook weer naar beneden ging. Gonny kreeg het weer Spaans benauwd. “Ooo jee toch weer niet zonne grindweg”. Herwin ging eerst even kijken en zei “kom maar is een makkie”. Gerrie en Gonny hadden daar toch wat moeite mee dus Herwin de motor van Gonny naar beneden gereden en Tonnie die van Gerrie.(Ik denk dat ik zo ook motor kan rijden als ik onze Gerard zo ver krijg ha ha). Nee hoor dames jullie hebben het heel goed gedaan, petje af. We waren al een eind op weg en zijn we nog een keer gestopt. Marga was haar nummerbord bijna kwijt, eraf gehaald en in de koffer gedaan. Konden ze haar ook niet knippen voor te hard rijden dus keek ze het niet meer op een paar kilometer. Ongeveer half 6 kwamen we bij de Dorpsherberg aan waar we geweldig werden ontvangen door muziek van Ons Eind. Gerard van Gils stopte om zijn tas op te halen. “Ach” zei Gonny “zet mijn tas ook even af”. “Ach ja “ zei Gerard “ik kom toch in de buurt”. Ha ha Gerard woont halverwege Rooi en Gonny halverwege Liempde. Al met al was het weer een geslaagd weekend zonder ongelukken. Bestuur bedankt voor de mooie ritten en het goede hotel. Ik zou zeggen ga zo door.

Groetjes, de groep van Herwin, Mieke vd Tillaart