Reisverslagen, Motorweekend 2012 groep Rien Bekkers


Groep Rien Bekkers, Toon vd Heijden, Wim en Joke Voets, Hans van Rooij, Jos Essens, Ad vd Tillaart, Coby en Rien Bekkers

Op vrijdagmorgen om 9 uur wilden we vertrekken, maar meteen bleek dat we een vacature hadden: we hadden geen voorrijder! In een urenlang en uitvoerig overleg werd een selectieprocedure doorlopen, alle kandidaten bekeken, alle voors en tegens afgewogen. Na een hele lange en uitgebreide rondvraag werd unaniem besloten om ons, Coby en Rien, officieel te bombarderen tot voorrijder met de woorden: “Doe de gullie da mer, da kunde hendig” . En inderdaad, we zijn er geomen. Een hele mooie route met bijna de hele weg mooi weer. Bijna, want op zo’n kilometer of 50 voor het hotel werd het dreigend donker en de eerste druppels vielen. Snel de regenpakken aan… en toen was het droog. We hebben besloten om net zo lang te blijven staan tot het regende, anders hadden we ons voor niks in al dat plastic gewurmd. Onze regendans werd al snel verhoord: het kwam met bakken uit de lucht. Daarom zijn we vandaar rechtstreeks naar het hotel gereden. We hadden een prettige kamer, die we deelden met Bert Termeer. Na een gezellige drinkavond, zou Coby scheidsrechter zijn en beoordelen wie het hardst kon snurken en zagen. Maar aan het geluid te merken sliep de scheidsrechter als eerste. zaterdag op de zaterdag een mooie route uitgekozen. Hij klopte niet helemaal. Ook onze nieuwe voorrijders, Wim en Joke, konden de juiste pad niet gevonden krijgen. Daarom hebben we op de prehistorische manier, met een landkaart, zelf een route in de Garmin gestopt: We besloten om via Ginendt over Wiebelwangen naar Fishbach te rijden, daar linksaf richting Weissnicht naar Clerveaux . Daarna over de mooie panorama weg via Rodersbach naar het hotel. Een schitterende, bochtige weg met heel veel mooie vergezichten. Bijna in Rodersbach was Jos Essens de juiste pad even kwijt en ging in de tweede van een paar krappe bocht onderuit. Gelukkig mankeerde de ongelukkige piloot niks. Maar zonder kleerscheuren kwam hij er niet vanaf. Ook zijn Diversion had een ander uiterlijk dan toen hij de fabriek verliet. Heel erg jammer. Voor de rest van de groep was de lol er daarmee ook vanaf. Twee mensen bleven bij Jos, die later met zijn “blik” opgehaald zou worden door de bezemwagen. Een somber einde van een hele mooie dag. Zondag Een van onze groep, Hans van Rooij, was op zaterdagavond al naar huis geknald, vanwege werk dat hij op zondag moest doen. Jos Essens kon ook niet meer op zijn twee wielen vooruit. Zo werd onze groep wel erg uitgedund. Daarom hebben we Henk Kersten gevraagd om onze groep te komen versterken. Daardoor hadden we weer een “verse” voorrijder. Onderweg hebben we lekker gegeten en konden alle mannen van ons gezelschap even bijkletsen op een terras. De dames (Joke en Coby) mochten daar niks zeggen, de streek waar we zaten heet niet voor niks “Mannental” . Zonder te verdwalen en zonder dat de Duitse Polizei of de Belgische Gendarmerie ons van de weg plukte, zijn we veilig weer aan de goede kant van de Dommel terecht gekomen. Jammer was dat we door al die kilometers de goedkopere Luxemburgse benzine bijna opgestookt hadden. Een voorstel om meteen terug te rijden en daar weer te gaan tanken werd verworpen. Een heel mooi einde van een prachtig weekeinde.

Organisatie: een grote pluim. Het was prima!!