Reisverslagen, Vrijdag 20 augustus 2010


 

We zaten thuis nog aan tafel toen we de eerste motoren al langs hoorden komen.   Dus vlug met mijn lieftallige echtgenote naar boven om ons in de motorpakken te hijsen, weer op een draf naar beneden om ons naar onze motors te spoeden en zoals altijd weer aan de late kant bij de dorpsherberg aan te komen. Prachtig weer, dus dat beloofde een goede opkomst. Bij de dorps aangekomen, vlug even tellen natuurlijk hoeveel liefhebbers er weer een ritje mee gaan maken. En jawel, een goede opkomst, 23 motoren stonden er te blinken in het zonnetje. Toen kwam ook nog niemand minder dan Ton van de dorps om de hoek gereden en zette zijn Pan European ook nog even in de rij. En wat denk je, nog steeds stonden er 23 motoren te blinken, ja ja, Ton poetst de lak niet kapot en houdt hem goed in het vet, de spetters van de eerste rit zitten er nog op, en daar is ie maar wat trots op. Er waren deze avond verschillende nieuwe gezichten, ook al waren het geen onbekende gezichten. Bijvoorbeeld, een herintreder, en wel Peter Markus. Hij heeft zich goed gedragen, dus mag gerust lid worden en vaker komen. Dan had Mari van Weert zijn zoon en enkele vrienden meegebracht, en die leken zich ook wel thuis te voelen in Olland. En vermoedelijk is MC Olland ook in Polen bekend ( zal daar wel in het verkusblaoke gestaan hebben), want er stonden ook nog 2 Poolse motorrijders te popelen om met ons mee te rijden met onze club, dus we gaan internationaal. Martien de Haan met zijn groep reed als eerste aan, hij had de route iets ingekort om zodoende toch wat meer tijd te hebben voor een bakkie koffie onderweg, het gaat Martien toch om de gezelligheid en daar is natuurlijk wel iets voor te zeggen. Direct daarna de tweede groep met als voorrijders Mari Leenderts en Henk Kersten. Dat was een flinke groep want iedereen leek tegelijk weg te willen en sloot hierbij dus aan. Degene die toen nog over waren hadden iets minder geluk, die moesten het met mijzelf doen als voorrijder, en mochten dus mooi achter mij aanhobbelen. Bij Breugel haalden we de 2de groep al in want Mari`s navigatie was van slag waardoor ze een afslag misten en moesten keren. Even later verloor één van onze nieuwe gezichten zijn kentekenplaat ternauwernood, dus haalden zij ons weer in. Ik dacht, doe maar kalm aan want ik had de dag van te voren de rit al gereden en wist dat er even later een foutje in zat, dus moesten hun weer terug en konden wij weer voorbij. Onze groep was een beetje trubbelig, we zijn gewend om ieder op zijn eigen plek te rijden en niet iedereen was zich daarvan bewust, maar dat zal zeker goed gaan komen. Voor het donker waren we weer terug in Olland en daar bleek: hoe meer zielen hoe meer herrie. Het was een mooie rit en een gezellige avond.

Tot de volgende keer. Gerard van Gils.