Reisverslagen, Tourrit zondag 3 augustus 2003


Beste clubleden,

Allereerst wil ik me even voorstellen. Mijn naam is Maria en ik kom uit “kattenmappers” land. Ik ben zelf onlangs gestart met motorrijles. Gerie van Weert heeft mij uitgenodigd om een keer met jullie club mee te gaan rijden. Aangezien ik erg enthousiast ben over motorrijden kon ik dit aanbod natuurlijk niet afslaan. Men kwam bijeen bij Gerard van Gils waar (ondanks de bouwvakvakantie) toch een behoorlijke groep leden aanwezig was. Na een kop koffie vertrok men in drie groepen. Ik zat bij de eerste groep van 6 personen. Ik had geen idee wat ik me van een korte rit kon voorstellen, maar ik vond het te gek, tof om met een goep motorrijders door het mooie brabantse- en limburgse landschap te rijden. Het geeft toch een speciaal gevoel. We reden via mooie binnenwegen o.a. naar Mierlo (ik was nu bijna thuis; weten jullie al waar ik woon?) en daarna naar midden-limburg. Vlak voordat we de eerste stop hielden bleef er één persoon achter met pech. Dit was Henk van der Haven. En wat was nu het geval. Hij had eigenlijk geen pech, maar geen benzine meer. Slim hoor! Wat schetst mijn verbazing toen ik hoorde dat notabene Henk als secretaris van de club in het verleden heeft gezegd: Ga nooit met een lege tank van huis. Dus Henk (lege tank) wil je dit dan ook voor jezelf niet meer vergeten ??????? De eerste stop was in het dorpje Black Pantalonië. De eerste stop was in het dorpje Black Pantalonië (Swartbroek). We bestelden met z’n allen koffie met appelgebak en we hadden meteen ook het laatste appelgebak. Alles op. De serveerster werd bij de bediening ook nog nerveus, want het laatste stukje appelgebak belandde op de grond en zo moesten we ook nog delen. Maar het was wel lekker. Navraag waar de eeste benzinepomp was bleek ± 2 km. terug. Dus zo vertrokken Henk van der Haven en Gerard van Gils die bereidwillig was om vasthoudend aan de arm Henk naar de benzinepomp te loodsen. Deze bleek dus 5 km. terug te zijn. Henk zal nu wel één arm korter hebben hebben als de andere, maar ja een kleinigheidje blijf je houden. De rit werd vervolgd (zonder Henk) via mooie binnenwegen naar Knegsel waar de lunchstop werd gehouden bij cafe Klein Antwerpen. De meesten namen een uistmijter. Gerard van Gils moest wel erg lang wachten en dacht dat de hennen kapot waren. Maar hij had geluk, zijn uitsmijter kwam toch. Men was natuurlijk niet gewend om voor een groep zoveel uitsmijters te maken. Trouwens een broodje ei kon men niet klaarmaken. Beetje vreemd. Zo ging de rit weer terug naar Olland en om 14.30 uur eindigde deze korte tourrit. Ik vond het fantastisch, ik heb er van genoten en ik wil de organisatie een compliment maken voor de mooie route. Achteraf bleek dat wij wel als eerste groep waren vertrokken en voor mijn gevoel was dit ook de snelste groep. Vriendelijk verzoek om, indien mogelijk de volgende keer wat minder drempels, want af en toe dacht ik gelanceerd te worden. Ik hoop dat ik met jullie club de volgende keer weer mee mag gaan en misschien in de toekomst wel op mijn eigen motor.

Groetjes, Maria.