Reisverslagen, zondag 6 november Snertrit


Zo al weer de laatste rit van dit jaar.

Na een mooi jaar komt toch de winter weer eraan, de opkomst valt een beetje tegen met ongeveer 20 motors totaal. Wij zijn met ons groepje bijna compleet Mark, Jan , Ad, Mari, Erik en ik. Rond 10 uur maar gaan rijden want er komt regen aan in Olland.

Na een aantal kilometers doet het eerste probleem de brug bij Keldonk staat open en gaat niet dicht. Het idee om een stukje langs het kanaal te rijden een zandpad van zo’n 7 kilometer tot aan Beek en Donk. Toen maar weer de route opzoeken. Daar zaten we zo weer op. Dat we tegenwoordig 2 voorrijders hebben komen we ook achter, de een gaat rechtdoor, hij zag de route liggen waar we al opzaten en wou een stukje afsnijden maar dat gaan we niet doen. De rest gaat rechtsaf, effe bellen, we zien elkaar weer bij Volkel.

Weer samen verder na mooie vloeiende wegen met weinig fietsers wat niet zo gek is met deze kou. Bij een graad of 10 komt bij iedereen de kou toch een beetje binnen, dus maar is tijd maken voor koffie met gebak. Mooi langs de Maas bij Niftrik precies op tijd gestopt want we zaten net en meteen een goede bui. Na de nodige klets praat en gezever toch maar weer de dijk opgeschoten en ons opmaken voor de laatste kilometers. De wegen worden ook steeds droger en er wordt weer gas gegeven. Dan komen we aan bij Waalwijk waar je een paar jaar geleden nog onder de snelweg kon doorrijden. Nu niet meer maar effe een plaspauze en een sigaretje te hebben gerookt maar weer verder naar het volgende probleem. Na een beetje spookrijden toch weer op de route. Na een keer door Den Bosch te zijn gereden volgens mij de eerste keer, komen we bij Den Dungen uit waar sommige moeten tanken dus richting Middelrode tanken en daar werd besloten om van de route af te zien en binnendoor naar Olland te rijden. We nemen afscheid van 1 voorrijder. Plots hebben we weer een andere nummer 3 van vandaag, eentje zonder navigatie, als dat maar goed komt. We komen als laatste groep aan maar er is nog soep. Nog effe een beetje buurten dan is het toch tijd om naar huis te gaan.

Thuis aangekomen mijn motor is aangekeken, zo vies had ik hem nog nooit gezien dus hem maar meteen effe wassen en klaar maken voor de winter want met zo’n kou rijden is toch ook niet alles. Ik zou zeggen bedankt voor dit jaar en tot volgend jaar maar weer.

de ducatist