Reisverslagen, Openingsrit zondag 4 maart 2012


 

Het is eindelijk weer zover. Veel mensen verheugden zich erop en dat was ook wel te zien aan de grote opkomst. Met hoeveel motors we precies waren weet ik niet meer maar volgens mij waren er dat ongeveer 26. Het weer was een beetje moeilijk wat doen we? Zaterdagavond gaf de radar nog veel regen op maar zondagochtend bleek het toch droog en dat zou het tot het einde van de middag ook blijven gelukkig. Het was voor mij mijn eerste rit met de club die ik zelf zou rijden. Dus dat zou toch nog wel een opgave worden. Maar wie niet waagt die niet wint toch afhaken kon altijd nog. Na de koffie en thee en een beschuitje met roze muisjes. Hoera er is weer een meisje geboren ging iedereen naar buiten en werden de groepen langzaam opgesteld. Het was tijd om te vertrekken. Het zou niet zo’n hele lange rit worden maar dat is ook niet zo erg de eerste keer. We gingen via Olland naar Liempde richting Boxtel en zo slingerde we door. Na 2 uur lekker kopje koffie en thee gedronken en gekletst natuurlijk. Dennis belde hoe het was, hij zat in spanning thuis te wachten en ik moest hem bij iedere stop even laten weten hoe het ging. Voor mij was het een zware rit mijn motor beviel niet goed en kon er dus ook niet goed op rijden, hij leek af en toe wel op een hobbelpaard Iedereen lachen natuurlijk en een herrie dat er van de uitlaat kwam. Ik zat mezelf er continu aan te ergeren Door al die rottigheid viel het niet mee om bij te houden terwijl het toch helemaal niet zo hard ging. Bij onze 2de korte stop werden de motors eens bekeken en toen bleek dus ook dat mijn vering kapot was. Ja wist ik veel ik heb geen verstand van motors en die van ons zei dat dit hoorde bij deze motor en als vrouw denk je dan: oké dat zal dan wel, niet dus !!! Heb wel even gemopperd toen ik thuis kwam! Maar heb tijdens de rit toch ook wel complimenten gehad om met zo’n motor te kunnen rijden moet je toch wel doorzettingsvermogen hebben zeiden ze. Zo dat compliment heb ik toch maar mooi in mijn zak. Daarna was het nog een goeie 30 km richting huis waarbij ik in best ben afgehaakt omdat ik ook nog moest gaan werken. Iedereen blij dat mama weer thuis was en ik ook natuurlijk want je weet maar nooit. Ik rijd al 12 jaar achterop mee maar zo’n eerste rit alleen met de club is dan toch spannend. Al met al was het voor mij toch een geslaagde rit. En hopelijk voor jullie ook.

Groeten Wendy van Weert