Reisverslagen, Motorweekend groep "grijs"


 

Op 22 januari was de jaarvergadering. Daarin kon iedereen zich opgeven voor het in heel Europa bekende en gevreesde “De Vierdaagse van MC Olland”. Na afloop aan de bar nog lekker nabuurten en borrelen. Dat duurt meestal heel wat langer dan de vergadering zelf. Al snel kwam de vraag: “Heb je je al opgegeven voor het weekeinde?” “Nee, en dat ga ik ook niet doen. Veel leden genieten anders van het motorrijden dan Coby en ik. Dat is prima, ieder zijn eigen genot. Maar wij maken liever wat minder kilometers, wat meer onderweg bekijken, wat meer terrassen”. Meteen waren er een paar anderen die het daar mee eens waren. “Ja, als je het zo invult, gaan we ook mee”.

Als vrij snel waren we met zeven coureurs. Met de wederhelften erbij waren we met twaalf. Vanwege de kleur van onze haren (voor zover nog aanwezig…) was al snel de naam geboren “MCO GRIJS”. De leden: Henk Kersten Wim en Joke Voets Rini en Corry van der Heijden Harrie en Wilma van Casteren Gerard en Mieke van de Tillaart Jos Essens Coby en Rien Bekkers.

Al met al is MCO Grijs ver uit de duurste groep van MC Olland. Dat komt niet door onze motoren en al helemaal niet door onze lege portemonnee. Maar….we hebben “zilver in onze haren, sommigen goud in de tanden, weer anderen stenen in de nieren of kalk in de nagels. Weer anderen staal in de heupen of titanium in de knieën. En dan is er nog een met pererdure medicijnen in zijn maag” .

Vrijdag vertrokken we richting Preischeid, in de buurt van Bitburg. In die streek was in de week ervoor heel veel regen gevallen. Zo veel, dat er 20 cm water in ons hotel stond. Dat zou geen probleem zijn, volgens ons, want wij slapen op de eerste etage. Op 10 km van Preischeid, im Ludenbach, was een dierentuin (de Eifel Zoo) door de overstroming getroffen. Volgens de kranten liepen er wilde dieren los… Och, sommigen zien altijd beren op de weg…

Maar een Brabander is niet bang dus wij reden vol goede moed achter onze voortreffelijke voorrijder Henk Kersten aan. Die man heeft er voor doorgeleerd. Hij loodste ons feilloos richting hotel. Op de Schootsedijk kregen we een flinke hoosbui. Iedereen snel zijn regenpak aan en weer verder. Tot voorbij Eindhoven natte boel. Net erg, onze banden zijn waterdicht. Voor de rest van de dagen hebben we goed weer gehad.

In Limburg knorden we ook over hele mooie binnenwegen die eigenlijk voor motoren gesloten zijn. De Keutenberg (18 %) mag je officieel niet op met een auto of motor. MCO Grijs stelt daarom voor dat het bestuur de volgende keer ’s nachts even een zak over zo’n borden gaat hangen, dan krijgt niemand een verbaal.

In Dolhain werden we onderweg getracteerd op een “croque madam”. Dat is in Belgie een tosti met ham en kaas. Maar daar was het een sneetje wit klef brood met wat smeerkaas. Maar amper geroosterd. En zonder ham. Dat konden ze maken voor dezelfde prijs als een fatsoenlijke tosti met ham en kaas!! Eentje had liever een “baguette tuna”, een stokbrood met tonijn. Toen de anderen dat zagen wilden ze dat ook wel. Dat zag er wel heerlijk uit. Helaas. Ze hadden daar maar een blikje tonijn. Na een paar honderd fijne kilometers hebben we ons hotel gevonden. Daar in de buurt, in Bitburg, staat een grote brouwerij, dus dorst lijden zou waarschijnlijk niet nodig zijn. Mooie parkeerplaats….. Machtemes Muhle, de molen die ons hotel weer drooggemalen heeft. We hebben een prima weekeinde beleefd. En goedkoop!!!! Overal kregen we seniorenkorting, gratis entree, drank aangeboden soms zelfs geld bij als we op hun terras kwamen zitten. Op een terras “Bei Anni” kregen we extra grote capuccino’s..

De zaterdag We hadden ons bijna verslapen. Dat was de schuld van Martin de Haan. Hij had vergeten op tijd te kukelen… Die zaterdag een prachtige tocht gereden o.a. door Luxemburg. Onderweg in die aangrenzende streek van Duitsland viel het ons op dat de huizen beter in de hypotheek zitten dan in de grondverf. Onderweg had “Harrie met de Harley” samen met zijn Wilma enorm geluk…. Boven op een heuvel was het sap in de ketel van zijn dorstige Amerikaan helemaal op! Wat een geluk dat er onder aan de heuvel, na lange afdaling, een bezinepomp stond. Er waren leden onder ons die het wel eens hadden willen zien als het andersom was geweest: de benzinepomp boven. Dan hadden we heel zeker een prachtig filmpje kunnen maken voor “Lachen om home video’s” Toch nog een pomp gehaald….!!

De avond hebben we volop genoten van het overdekt terras. Het water kwam met bakken uit de lucht. Daarom kwam de brandweer kijken of het hotel niet opnieuw onder water kwam te staan. Welke hotels en cafes die spuitgasten allemaal al gecontroleerd hadden weten we niet, mar eentje ging bij het bekijken van de waterstand helemaal kopje onder in het riviertje. Misschien voor bodeminspectie?

Zondag Het zit er sneller op dan je erg in hebt. Weer op huis aan. Een stralend zonnetje. Op een terras in Nergensdorf waren we getuige van een mooi staaltje inparkeren op z’n Bels: een man met een witte Toyota wil achteruit parkeren maar raakt daarbij een vlaggenmast. Hij probeert het een tweede keer en weer…raak en kraak… een ferme deuk en een paar flinke krassen. Hij stapt uit en zonder om te kijken sluit hij af en loopt weg. Tja, een rood met wit nummerbod… dan weet je: dat is iemand die 25 keer op examen is geweest en nog niet geslaagd! Na een mooie route o.a. door Aken bereikten we allemaal ongeschonden ons vertrouwde Ollandse terras. Wachten voor het verkeerslicht bij de Marchiertor in Aken Onze kelen weer eens goed invochtigen en onze bagage ophalen die door onze kruiers Gerrie en Gonny weer veilig thuis in Olland is gebracht.

Bedankt Gerry en Gonnie voor deze fijne service!! Tja .. en dan na het weekeinde de motor weer eens fijn vertroetelen…

De verslaggever van MCO Grijs Rien Bekkers