verslag Motorweekend 2017 groep Mari v Weert


 (Vèrkensgroep)

Donderdag 15 juni;

Eindelijk was het weer zover!, na de nodige voorbereidingen zoals bandjes en ketting verzorging, de accu nog een nacht aan de druppelaar, de routes inladen, de reistas inpakken en de tank tot de nok vullen, meldden we ons mooi op tijd bij “De Dorps”, d.w.z. allemaal op 2 na! Jan kon zijn werk nog niet loslaten en zou met de vrijdag groep meekomen en Peer…. Ja die was kennelijk vergeten de wekker op te draaien en moest middels een telefoontje opgetrommeld worden, en kwam even later, met zijn kleindochter op de tank, op zijn gemak aan tuffen!

Na het inladen van de bagage en een heerlijke bak koffie vertrokken we met 9 man zuidwaarts, behalve onze groep, Mari, Frank, Erik, Marcel, Peer en Ad reden ook Tonnie, Pierre en Ad Vogels met ons mee. Het eerste stuk over de A2 was snel afgelegd en waren we echt wel toe aan het echte werk, eenmaal in Duitsland was de eerste stop bij een plaatselijke supermarkt, waar frisdrank en een kruimelvlaai werd ingeslagen, in 10 stukken gesneden omdat 9 kennelijk te moeilijk was! Collegiaal als we zijn offerden Marcel en ik ons maar op om deze lekkernij een goede bestemming te geven!

Na een sigaretje en sanitaire stop ging het weer verder en genoten we van de mooie wegen en heerlijk weer en na weer een paar uur legden we aan bij het welbekende “BikersCafé” om daar, volgens goed gebruik, een “stramme max” naar binnen te schuiven, unnen boer vreet tenslotte alleen wat hij kent! Toen we na weer een paar uur sturen en nog 30-40 km te gaan, nog een keer aanlegden voor een blikske fris, ontdekte Peer dat er een automatisch bandensmeer systeem op zijn motor zat!, maar na nog eens goed kijken bleek het een lekkende cardan en een niet goed aangedraaide wielmoer te zijn, waardoor er olie op de achterband kwam , met geïmproviseerd gereedschap werd de wielmoer aangedraaid, wat een unieke foto opleverde: Peer liggend op de grond, in de werkhouding! Een telefoontje met Gijs leverde hem het advies op om niet verder te rijden, maar aangezien het niet ver meer was werd toch besloten om het stukje naar het Hotel nog te riskeren, waar we net voordat het begon te regenen arriveerden.

Tijdens het avondeten werd het plan uitgebroed om, met de bus van Tonnie, de gestrande motor naar Olland te brengen, waar hij dan de R1 van Jos mocht lenen en mee terug nemen, afijn, de FJR werd met vereende krachten in de bus gezet en vastgesjord, waarbij er door de “Bie’tjes” nog het halve terras meubilair werd aangepikt! Op de vraag “is ie in orde?” zei Jos: “tuurlijk, hij start altijd direct!” Dat bleek deze keer dus niet het geval te zijn, de accu bleek kapot te zijn en er werd uitgeweken naar de volgende broer!, hij mocht zowaar de nieuwe Kawa van Arie meenemen, probleem opgelost! Met de rest van het gezelschap was het ’s-avonds nog tot laat gezellig op het terras.

Vrijdag 16 juni;

Na een heerlijk ontbijt vertrokken we mooi op tijd voor de rit van 250 km via Trittenheim, weer met heerlijk, niet te warm weer en mooie uitzichten, met de eerste stop in Bernkastel, in de plaatselijke “Vinotheek”, waar we ontdekten dat de familie Markus kennelijk in de internationale handel zit, getuige een kurk met het opschrift “Markus-Molitor” (of was het een butt-plug?)

Rond de middag stopten we voor een korte pauze, waar Frank zag dat zijn vrouw hem had gebeld, en toen hij haar terugbelde, bleek dat het heel slecht ging met zijn schoonmoeder die in het ziekenhuis lag, kortom, hij moest meteen naar huis. We besloten dat hij niet met lege maag naar huis kon en na wat vijven en zessen streken we neer bij een McDonald’s, waarna Frank met zijn vingerloze handschoentjes direct de snelweg opdraaide richting Best.

Uitgedund tot inmiddels 7 man kwamen we rond 3 uur bij het hotel aan waar Peer intussen was gearriveerd, en onder het genot van een lekker bakske koffie met een prijzige apfelstrüdel werd besloten om maar meteen de avondrit te rijden, kon Peer gelijk aan de Kawa wennen. We waren nog maar net weg en 1 bocht om toen we Peer en Tonnie die achter hem reed al kwijt waren, een paar van ons reden terug maar de “vogels” waren al gevlogen! Achteraf bleken ze de eerste afslag voorbij te zijn gereden en redelijk wat off-road ervaring te hebben opgedaan, met zijn Zumo in de binnenzak van zijn motorjas was het voor Peer lastig navigeren, en Tonnie had er sowieso geen routes opstaan! Na deze fantastische rit troffen we elkaar weer, precies op tijd voor het avondeten, waar we verwelkomd werden door Jan en de groepen die deze morgen vanuit Olland vertrokken waren.

Zaterdag 17 juni

Vandaag de rit naar Piesport ingeladen en rond negen uur vertrokken, eerst even getankt en Peer bracht zijn bandjes op de juiste spanning waarna de Kawa niet meer startte!, dat kwam volgens ons door het veelvuldig en langdurig gebruik van de richtingaanwijzers!, na heuvelafwaarts te zijn aangeduwd konden we eindelijk vertrekken.

Het begon al wat verwarrend, als we de navigatie volgden kwamen we op een resort uit, en na een paar keer op en neer door de twee tunnels te hebben gejakkerd, kwamen we uiteindelijk op het goede spoor, d.w.z. we moesten wel enkele verbodsbordjes negeren!, zo bracht de route ons via een, voor motoren verboden, smal en steil slingerend weggetje omhoog de bergen in waar Erik het tot 2x toe niet kon laten om “off-road” te gaan, en een aantal wielrenners, van links komend op kamikazeachtige wijze, kennelijk voorrang dachten te kunnen nemen, ook dat liep weer goed af! Aan het eind van de route dachten we uit te komen bij het hotel, maar de route eindigde op een uur rijden van Lützerath, in Treis-Karden, daar hebben we van de nood maar een deugd gemaakt en een stevig bord “pommes mit bratwurst” gegeten.

Omdat het nog vroeg was hebben we de rondrit Moezel van 261 km maar ingeladen en halverwege opgepikt, dat bleek een goede keuze te zijn en leverde mooie wegen op naar het hotel. Na het avondeten hadden de “die-hards” er nog geen genoeg van en werd de avondrit, met Gerard op kop, ten tweede malen gereden, nu op een meer passend tijdstip! Intussen ben ik samen met Peer nog even naar “het speeltuintje” achter het dorp geweest, hier hadden we goede herinneringen aan van verleden jaar en Peer was er ook benieuwd naar. ’s-Avonds, tijdens het altijd gezellige afzakkertje, werd het plan opgevat om de volgende ochtend vroeg op te staan en, vóór het ontbijt, de mooie avondrit nog eens te rijden, als ik het me goed herinner had Erik hier het hoogste woord!

Zondag 18 juni

Als ik mijn ogen open doe, de wekker uitzet op mijn telefoon, is het eerste wat ik zie een appje van Erik, hij had slecht geslapen en kon niet mee, zal de angst wel geweest zijn! Na een kop koffie vertrokken we om half zeven met acht man, Mari voorop, gevolgd door Pierre, Jordy, Jeroen, Ad Vogels, Jan, Ad en Tonnie, nu over praktisch lege wegen en nog heerlijk koel, waarna we klokslag half negen weer met een volle tank op de klep vielen bij “Maas”, mooi op tijd voor het ontbijt. Na het inladen van de bagage vertrokken we rond half tien als laatste groep richting Olland, het eerste stuk via mooie wegen door de Vulkaan Eiffel en daarna over beduidend slechter asfalt via België naar Zuid Limburg.

In het Belgische Waimes werd een snelle bak koffie gedronken, waar ook de groep van Albert en Martien stopten en in Zuid Limburg zijn we gestopt om te tanken en voor een lekker ijsje, waarna het via de A2 rechtstreeks naar huis ging, waar we als eerste groep, rond twee uur, aankwamen. Bij Barry hebben we nog een lekkere “Uitsmijter Dorpsherberg” gegeten en onder het genot van een koel drankje nog even na gekletst, waar we via de app vernamen dat de schoonmoeder van Frank zojuist was overleden, Erik condoleerde hem namens de hele groep.

Al met al was het toch weer een zeer geslaagde editie van ons weekend met geen noemenswaardige schade, alleen een deuk in het ego van Albert….

Groetjes en tot snel, Ad