Ritverslag, avondrit 10 juli 2015


AVONDRIT 10 JULI 2015.

Zoals gebruikelijk waren we aan de late kant bij de Dorpsherberg. Het terras zat al vol en al vlug ging de eerste groep vertrekken. Ik stond nog even met onze voorzitter te buurten en vroeg hem wie het verslag zou schrijven, gelukkig had hij daar nog niemand voor, dus ik mocht het wel doen.

Als laatste groep reden we aan, op ons gemak, want Jeroen Erven heeft gevraagd om de eerste 500 meter op de Ollandseweg netjes 60 te rijden, dit zou ten goede komen aan de nachtrust van zijn moeder. Als we over de drempel zijn dan kan er gas op want wat er dan nog rijdt, kan gemakkelijk even aan de kant gaan. Dus zo reden we op ons gemakje de Bobbenagelseweg op maar aan het einde daarvan zat alleen ons Ellen nog achter mij, de rest was in geen velden of wegen te bekennen.

Dus even omgedraaid en teruggereden, waar we hoorden en zagen dat niemand minder dan Tonnie Voets voor spektakel gezorgd had. Gaan sommigen met hun voorwiel van de grond, Tonnie kan dat met zijn achterwiel, zover zelfs dat ie helemaal rechtop kwam staan, met een mooie koprol probeerde hij zelfs nog met zijn atletisch lichaam onder zijn motor te komen, om de schade zoveel mogelijk te beperken. Dat kon helaas niet voorkomen dat toch nog het grootste gedeelte de weg raakte. Gelukkig bleef het hoofdzakelijk bij enkel materiële schade, dus Tonnie reed naar huis en wij vervolgden onze rit.

Een mooie rit, degenen die hem gereden hebben zullen zeker nog wel weten waar ze allemaal geweest zijn, en voor diegenen die hem niet gereden hebben, ik zou zeggen, zeker een keer gaan rijden, de moeite waard. Halfweg reden we wat koffieleutende MCO’ers voorbij, zaten lekker op een terrasje bij te komen, en enkele oplettende leden misten zowaar onze voorzitter en vroegen zich af waar we die afgeschud zouden kunnen hebben. Wij zijn een eindje verderop gestopt voor een bak koffie op een terras waar we al eerder iets gedronken hadden, dat was goed bevallen toen, en als iets goed bevalt, dan gaan we daar gewoon weer terug.

Ook de tweede helft van onze rit zat er zo op en aangekomen bij de Dorpsherberg zaten Tonnie en Gerry ons al op te wachten. Hij kon er zelf al weer om lachen, alleen leek het af en toe of ie bij de tandarts zat. Gelukkig heeft ie al weer een nieuwe en we hopen dat ie daar lang en probleemloos mee kan rijden. Als ie maar niet te veel op You Tube kijkt.

Tot de volgende keer, Gerard.